Verantwoordelijkheid nemen
Hallo allemaal — een nieuwe week ligt voor ons.
Deze week staan we stil bij een onderwerp dat niet altijd makkelijk is, maar wel ontzettend belangrijk is: verantwoordelijkheid nemen.
Want groei begint vaak niet waar we onszelf verdedigen, maar waar we....
...eerlijk durven kijken naar ons eigen aandeel. Verantwoordelijkheid nemen vraagt volwassenheid, nederigheid en moed. Het vraagt dat we stoppen met wijzen naar anderen en ons hart openen voor de vraag: Heer, wat vraagt U van mij?
Eerlijk is eerlijk: verantwoordelijkheid nemen klinkt mooi, maar in de praktijk vraagt het iets van ons. Het vraagt volwassenheid. Nederigheid. Moed. En soms ook het lef om in de spiegel te kijken en te zeggen: "hier lag iets van mij..."
Leiderschap begint niet bij invloed, positie of zichtbaarheid.
Leiderschap begint waar excuses stoppen.
Dat geldt niet alleen voor mensen met een taak of bediening, maar eigenlijk voor ons allemaal. Overal waar jij invloed hebt op anderen — thuis, op je werk, in de gemeente, in vriendschappen, in je gezin — daar vraagt God ook iets van jouw houding.
Daarom de uitnodiging voor deze week: neem eens 30–45 minuten om biddend terug te kijken. Niet oppervlakkig. Niet vluchtig. Maar eerlijk.
Lees daarbij eens rustig:
Genesis 3:9–12 — Adam die verantwoordelijkheid ontwijkt
2 Samuël 12:13 — David die verantwoordelijkheid neemt
Wat een verschil hè?
Adam wijst met de vinger.
David zegt: “Ik heb gezondigd tegen de HEERE.”
De één verstopt zich.
De ander wordt eerlijk.
En daar zit vaak precies de sleutel tot groei.
Groei begint zelden op het moment dat we alles goed doen.
Groei begint vaak op het moment dat we stoppen met wegkijken en vinger wijzen.
Stel jezelf deze week daarom eens eerlijk de vraag:
- Waar heb ik pas nog verantwoordelijkheid ontweken?
- Waar gaf ik de schuld — hardop of vanbinnen — aan iemand anders?
- Welk gesprek had ik eigenlijk moeten voeren, maar ben ik uit de weg gegaan?
- Waar hoop ik stiekem dat het vanzelf oplost?
- Ben ik echt duidelijk geweest?
- Handel ik zodra God iets laat zien, of stel ik uit?
Soms voelen we heel snel aan wat een ander had moeten doen.
Maar de Heilige Geest is vaak veel meer geïnteresseerd in de vraag: "wat is jouw deel hierin?"
Dat is niet beschuldigend bedoeld.
Dat is bevrijdend bedoeld.
Want op het moment dat jij jouw verantwoordelijkheid pakt, komt er ruimte voor verandering. Dan kom je uit de passiviteit. Uit het wijzen. Uit het uitstellen. En dan komt er beweging.
Volwassen leiderschap zegt niet:
“Wie kan ik hiervoor aanwijzen?”
Maar:
“Heer, wat vraagt U hierin van mij?”
Misschien moet je deze week iemand bellen.
Misschien moet je iets rechtzetten.
Misschien moet je schuld erkennen.
Misschien moet je ophouden met wachten tot een ander de eerste stap zet.
Echt leiderschap is niet perfect zijn.
Echt leiderschap is eerlijk zijn.
Jij en ik groeien wanneer we leren zeggen: hier ligt mijn verantwoordelijkheid.
Geen excuses.
Geen omwegen.
Geen uitstel.
Maar eerlijk, volwassen en gehoorzaam leiderschap.
Ik bid dat God je deze week helpt om helder te zien, zacht te blijven van hart en moedig te handelen in wat Hij je laat zien.
Een gezegende week gewenst!
Big hug ❤️